Yazmayı bırakalı olumlu olumsuz bir çok değişiklik oldu hayatımda. Bazı acılar ise sabit kalmaya devam etti. Belki bunlara ek olarak bir tutam duyarsızlık... Evet sanırım kabaca özetlersek meseleyi durum bundan ibaret; bir çocukluk kahramanım daha aramızdan ayrıldı, Fenerbahçe yunan tragedyalarına yaraşır bir şekilde beni mutsuz etti ancak öte yandan uzun süredir hayalini kurduğum BM bünyesinde bir staj yapma imkanı buldum. Geçmiş zaman üzüyor beni ancak gelecek de kendisine şekil vermem için beni beklemeden akıp gidiyor... Onu kovalamanın vakti geldi de geçiyor sanki.
O yüzden etrafımdaki herkesin koşuşturmacasına duyarsız kalarak kendi düşlerimin peşinden gidiyorum Ankara'ya. Beklentilerimi düşük tutuyorum hayal kırıklıklarını bertaraf etmek için ama bir yandan da içim kıpır kıpır.
Hatta o kadar ki, koskoca Bağdat Caddesini iki defa turladım bugün kafamdaki düşlerle. Üniversite bitmeden yapılması gereken o kadar çok şey varmış ki... Hep onların büyüklüğünden korkarak erteledim onları. Ufak ufak başlıyorum artık nereye kadar giderse. Hayallerimi denemeden bitmemeli bu okul.
Bu sefer hissediyorum olacak sanki...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder